U bevindt zich hier: Home > Metamorfieten

Metamorfieten

Metamorfieten.

Metamorfe gesteenten zijn gesteenten, die vanwege gebergtevorming door sterke druk en hoge temperatuur, meestal diep onder de aardkorst uit reeds bestaande gesteenten zijn ontstaan. Chemische reacties spelen daarbij een belangrijke rol. Metamorfe gesteenten komen onder onze zwerfstenen veel voor.
Door de sterke druk en hoge temperaturen wordt een bestaand gesteente week. (Stopverfachtig). In deze gloeiend hete plastische massa vindt de omzetting plaats. Normaal gesproken zouden de gesteenten bij de heersende temperatuur geheel of gedeeltelijk smelten, maar de enorme druk brengt het smeltpunt omhoog. Vaak is aan een gesteente nog wel te zien of de metamorfose in de eerste plaats is bepaald door druk of door hitte.
Bij metamorfe gesteenten zijn de mineraalkorrels gewoonlijk scherphoekig. Brokstukken van het oorspronkelijke gesteente kunnen in het plastische gesteente tot langgerekte figuren worden samengeperst, waarbij de lengterichting loodrecht op de drukrichting staat. In grote mineraalkorrels (kwarts, kaliveldspaat) ontstaan vaak breuken. Deze breuken lopen evenwijdig aan de drukrichting.
Behalve diep in de aardkorst kunnen ook metamorfe gesteenten ontstaan, als een gloeiende magmastroom zich een weg baant door vast gesteente. De aanliggende gesteenten smelten dan en voegen mineralen toe aan het bestaande magma. Een iets verder afgelegen zone wordt plastisch en hier vormen zich weer metamorfe gesteenten. Deze wijze van gesteentevorming is echter ondergeschikt aan de vorming op grote diepte.
Bij een metamorfose blijft de mineralogische samenstelling van het gesteente dus ongeveer hetzelfde. Het kan echter ook voorkomen dat er stof wordt toegevoegd of afgevoerd. Waterige oplossingen zijn hiervoor meestal verantwoordelijk. In een dergelijk geval vinden er dus grotere wijzigingen plaats. Men noemt dit verschijnsel metasomatose.
Vaak zien we bij metamorfe gesteenten maar een gedeeltelijke omzetting, waarbij het oorspronkelijke gesteente nog goed is te herkennen. Dit is bijv. het geval bij gneisgranieten.